نمی دونم دلم دیوونه کیست
کجا می گردد و در خونه کیست
نمی دونم دل سرگشته مو
اسیر نرگس مستونه کیست
دلا خوبان دل خونین پسندند
دلا خون شو که خوبان این پسندند
متاع کفر و دین بی مشتری نیست
گروهی اون گروهی این پسندند
دلا اصلا نترسی از ره دور
دلا اصلا نترسی از ته گور
دلا اصلا نمی ترسی که روزی
شوی بنگاه مار و لانه مور

خودم تنها ، تنها دلم چو شام بی فردا دلم
چو کشتی بی ناخدا به سینه ی دریا دلم
به سینه ی دریا دلم
تو ای خدای مهربان ، تو ای پناه بی کسان
به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم

تو هم برو ای بی وفا مبر بر لب نام مرا
دل تنگم بیگانه شد نمی خواهد دیگر تو را
نشان من دیگر مجو ، حدیث دل دیگر مگو
دلم شکسته زیر پا نمی خواهد دیگر تو را
نمی خواهد دیگر تو را
تو ای خدای مهربان ، تو ای پناه بی کسان
به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم

تو هم برو ای بی وفا مبر بر لب نام مرا
دل تنگم بیگانه شد نمی خواهد دیگر تو را
نشان من دیگر مجو حدیث دل دیگر مگو
دلم شکسته زیر پا نمی خواهد دیگر تو را
نمی خواهد دیگر تورا
تو ای خدای مهربان ، تو ای پناه بی کسان
به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم

مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه تر کن

ز آه شرر بار ، این قفس را

بر شکن و زیر زبر کن

بلبل پر بسته ز کنج قفس درا

نغمه آزادی نوع بشر سرا

وزنفسی عرصه این خاک توده را

پر شرر کن

ظلم ظالم ، جور صیّاد

آشیانم ، داده بر باد

ای خدا ، ای فلک ، ای طبیعت

شام تاریک ما را سحر کن !

نو بهار است ، گل به بار است

ابر چشمم ، ژاله بار است

این قفس ، چون دلم ، تنگ و تار است .

شعله فکن در قفس ای آه آتشین

دست طبیعت گل عمر مرا مچین !

جانب عاشق نگه ای تازه گل ، از این

بیشتر کن ! بیشتر کن ! بیشتر کن !

مرغ بیدل ، شرح هجران ،

مختصر ، مختصر کن !

آه ای رفیق
آه ای رفیق
از چه فراموش کرده ای
آه ای رفیق
آن را که نقد هستی خود پاک باخته
آن را که غم خریده و شادی فروخته
آن را که چون شراره به یک لحظه سوخته
اما به حال سوخته یک عمر ساخته
آه ای رفیق
آه ای رفیق
نان گرم سفره ام را با تو قسمت کردم ای دوست
هر چه بود از من گرفتی غیر اه سردم ای دوست
دشمن من بودی ای رفیق رهم
دشمن این قلب پاک و بی گنهم
نام تو فانوس هر مسافر شب
از چه نتابیدی بر شب سیهم
آه ای رفیق
آه ای رفیق

در هوايت بيقرارم، بيقرارم روز و شب
سر ز کويت برندارم، برندارم روز و شب
جان روز و جان شب ای جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب
زان شبی که وعده کردی روزه بست
روز و شب را می‌شمارم روز و شب
ای مهار عاشقان در دست تو
در ميان اين قطارم روز و شب
در ميان اين قطارم، این قطارم روز و شب
در هوايت بيقرارم، بيقرارم روز و شب
سر ز کويت برندارم، برندارم روز و شب
جان روز و جان شب ای جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب
روز و شب را همچو خود مجنون کنم، مجنون کنم
روز و شب را کی گذارم روز و شب، روز و شب

بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
گل نسا جونم تو شالیزاره
برنج میکاره میترسم بچاد
طاقت نداره طاقت نداره
طاقت نداره طاقت نداره
بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
دونای بارون ببارین آرومتر
بارای نارنج داره میشه پر پر
گل نسای منو میدند به شوهر
خدای مهربون تو این زمستون
یا منو بکش یا اونو نستون
یا منو بکش یا اونو نستون
بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
بارون میباره زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
گل نسا جونم غصه نداره
زمستون میره پشتش بهاره
زمستون میره پشتش بهاره

گر عارف حق بينی چشم از همه بر هم زن
گر دل به يکی دادی، آتش به دو عالم زن
هم چشم تماشا را بر روی نکو بگشا
هم دست تمنا را بر گيسوی پر خم زن
هم نکته ی وحدت را با شاهد يکتا گو
هم بانگ اناالحق را بر دار معظم زن
چون ساقی رندانی، می با لب خندان خور
چون مطرب مستانی نی با دل خرم زن
گر تکيه دهی وقتی، بر تخت سلیمان ده
ور پنجه زنی روزی، در پنجه رستم زن
گر دردی از او بردی صد خنده به درمان زن
ور زخمی از او خوردی صد طعنه به مرهم زن
چون ساقی رندانی، می با لب خندان خور
چون مطرب مستانی نی با دل خرم زن
مغنی کجائی نوايت کجاست؟
نوای خوش غم زدايت کجاست؟
مغنی از آن پرده نقشی بر آر
ببين تا چه گفت از درون پرده دار
چنان برکش آواز خنياگری
که ناهيد چنگی به رقص آوری
گر عارف حق بينی چشم از همه بر هم زن
گر دل به يکی دادی، آتش به دو عالم زن
هم چشم تماشا را بر روی نکو بگشا
هم دست تمنا را بر گيسوی پر خم زن

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره
دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره
چرا این در و اون در میزنی ای دل غافل
ديگه دل بستن و دل بريدن فايده نداره، نداره
وقتی ای دل به گیسوی پریشونی میرسی
خودتو نگه دار
وقتی ای دل به چشمون غزل خون می رسی خودتو نگه دار
دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره
دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره
ای دل دیگه بال و پر نداری
داری پیر شی و خبر نداری
ای دل دیگه بال و پر نداری
داری پیر میشی و خبر نداری
وقتی ای دل به گیسو پریشون می رسی خودتو نگه دار
وقتی ای دل به چشمون غزل خون می رسی خودتو نگه دار
دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره
دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره

ای که بینم از باده حسن و دلبری سرمستی

عاقبت غرور مرا با نگاه خود بشکستی

تار و پود جانم ز هم شد گسسته چون دیدم من

رفتی و گسستی ز ما با رقیب من پیوستی

دل چو تار مویت شد پریشان

شدم ز حسرت همچون لاله سوزان

چو قدح هر دمی دست کسی رام هر بوالهوسی

رام هر بوالهوسی تو

من ندانم چرا ای گل من همدم خار و خسی

همدم خار و خسی تو

چو قدح هر دمی دست کسی رام هر بوالهوسی

رام هر بوالهوسی تو

من ندانم چرا ای گل من همدم خار و خسی

همدم خار و خسی تو

آه با توام در همه جا گر چه ز من دوری

تو مهی پیر شبان چشم مرا نوری

تو همان لیلی افسانه جاویدی

دل مجنون مرا مایه امیدی

ای که بینم از باده حسن و دلبری سرمستی

عاقبت غرور مرا با نگاه خود بشکستی

تار و پود جانم ز هم شد گسسته چون دیدم من

رفتی و گسستی ز ما با رقیب من پیوستی

چو قدح هر دمی دست کسی رام هر بوالهوسی

رام هر بوالهوسی تو

من ندانم چرا ای گل من همدم خار و خسی

همدم خار و خسی تو

شكست عهد منو
شكست عهد منو گفت هرچه بود گذشت به گريه گفتمش آري ولي چه زود گذشت

بهار بود و
بهار بود و تو بودي عشق بود و اميد بهار رفت و تو رفتي و هرچه بود گذشت