t.u.b.a'nın karaladıkları

Klişelerin insanıyım

2009-07-09T09:47:00.000+03:00

Bir adet - ziyadesiyle dandik de olsa - dijital fotoğraf makinesi sahibiyim ve bugüne kadar bir Türk dijital fotoğraf makinesi sahibinin çekebileceği bütün klişe fotoğrafları çektim. Bazılarını bloguma da koydum hatta. Neydi onlar?:

- Martı fotoğrafı
- Etrafı sonbahar yapraklarıyla bezenerek gizemli bir hava verilmiş ürkek bakışlı kedi fotoğrafı
Çeşitli deniz, vapur ve İstanbul temalı fotoğraflar (içinde martı olmazsa olmaz!)
- Tren rayı (aaah çok yalnızım, gitmek istiyorum temasıdır, bu fotoğrafı çekebilmek için raylara atlayıp da ölenlere fazlasıyla rastlanmıştır. Ben şanslıydım!)

Şimdi bu klişe ötesi fotoğrafların yanına, yazının en tepesindeki Ortaköy fotoğrafını da ekliyorum. Bundan sonraki hedefim sümükleri akmış, yalınayak dolaşan bir sokak çocuğunu fotoğraflamak.. Böyle bir poz yakalayıp da çekmeyeni dövüyorlarmış. Ha bir de daha çok İstanbul ve günbatımı temalı fotoğraflar çekmem lazım; klişelerin insanı kimliğime zeval gelmemeli! :P

Karışmayayım diyorum ama...

2009-06-22T11:39:00.000+03:00

Yok, olmuyor. İlla burnumu sokacağım. İlla bi kulp bulacağım. Bir şeyler dürtüyor resmen beni, yaz şu yazıyı t.u.b.a, yaz diye. Vallahi günah benden gitti: Politikmiş, dini bir konuymuş dinlemeyeceğim; yazacağım annesini alışveriş ortamlarına dahil edeyim.. (Elimden geldiğince kibar olmaya çalıştım burda, anlayış bekliyorum!)

Evet batıyor bana, dürtüyor. Manyak mıyım neyim ama fazlasıyla rahatsız oluyorum.

Hristiyan dünyasındaki boyna haç şeklinde kolye takma geleneği, biz Türkler'in anlam veremediği, kimilerimizce özenilen (eyy tiki gençlik, lafım sana!), kimilerimizce manasız bulunan bir uygulama oluvermiştir hep.. Elalemin dinine laf sokar ama İslam'a biri bir şey dedi miydi mangalda kül bırakmayız, öyle de eşitlikçiyizdir ya mana ararız haçta, ağlama duvarında, Hindistan'daki kutsal ineklerde!

Malumunuz; bizde batıda gördüğü herşeyi kopya etme hastalığı olan kemikleşmiş bir kitle var. Bunlar yemiyorlar içmiyorlar, güneşin battığı yönü işaret eden diyarlarda yaşayan insanlar ne yapıyorsa; nasıl davranıyor, nasıl giyiniyor - soyunuyorsa taklit ediyorlar. Brad pitt poşu takmış biz de takalııııyyym! diye gaza gelen kitle var ya; hah bunlar onlar işte!
Senelerce yabancı filmlerde, dizilerde gözümüze gözümüze sokuldu haçlı kolyeler, aksesuarlar. Tabii bu kitle ona da özendi; parıl parıl parlayan gümüşten, altından haç kolyeler takmak istedi boynuna ama önünde koskoca bir engel vardı: Haç, hristiyanlık dininin simgesiydi ve kendileri müslümandı. Taksalar elalem ne derdi sonra! Heveslerini kursaklarında bırakarak haçlı kolyelere elveda demek zorunda kaldılar. (Ühühüü çok acıklıııııı!)

Ancak görünen o ki, bu kitle, artık bu soruna bir çözüm bulmuş gibi görünüyor. Üzerinde Arapça harflerle Allah yazan kolye takarak, yıllarca içlerinde bastırdıkları dini simgelerle dolaşma isteklerini bertaraf ediyorlar. Bu yazıyı okuyan sevgili okuyucular, Ohaaaa sanane lan, ne karışıyorsun elaleme! İsteyen istediğini takar. Karışmayacaksın tabii! diyorsunuz siz şimdi bana, duyuyorum burdan! Ona karışan yok yahu, dur bir devamını oku hele:

Üzerinde Allah yazan kolye takmak; İslam'da simgeleştirme, putlaştırma, dini konuları meta haline getirip gösteriş yapma, en büyük günahlardan biri olmasına rağmen bir nebze kabul edilebilir. Yazık, gençler özenmiştir takmıştır; bir şey diyemezsin. Lakiiiin: Üzerinde memeler fora tadında askılı bir body ve altında kot şort olduğu halde boynuna nah kafam kadar Allah yazılı kolye takmış dişi kişi, ne mesaj vermeye çalışmaktadır? Biri bana bunu açıklasın. Evet soru bu.. Cevap bulamadım ve ziyadesiyle rahatsız olmaktayım. Mantıklı cevap veren ilk 10 kişiye benden üzerinde Tibetçe Dalay Lama yazan kolye hediye! Hadi bakalım, sevgi ve ışık sizinle olsun! :P

Şey: Çok alakasız ama bir de şu var: Geçenlerde bir takı mağazasında (siz turkler bijuteri diyorsunuz sanirim!) haçlı kolye standına doğru ayy şunlardan alsam mı, takabilir miyim acaba? sözleriyle yanaşan ablasını sen gavur musun, anneme söylicem seni! diyerek tehdit eden bir erkek kardeşe rast geldim. O yavrucağa on üzerinden kaç vermeli bilmem. Milli bilinç bu olsa gerek! :P

Gökten üç şarkı düşmüş

2009-06-15T10:29:00.000+03:00

Nasıl, ne ara oldu bilmiyorum ancak 3 adet, nur topu gibi şarkı keşfettim. Bakın aşağıda hepsi, henüz siz de keşfetmediyseniz emrinize amade:

1- Alsou - Sandugach: Alsou'dan ve başka bir Tatarca şarkısından daha önce de bahsetmiştim blogumda. Bu da Tatar kökenli Rus kızımızın söylediği bir başka Tatarca şarkı. Böyle müziği filan güzel bir mahnı, bazı yerlerde ne söylediği anlaşılabiliyor. Fakat tüm şarkının anlamını diğerine yaptığım gibi araştırmayacağım. Bakarsın daha dün annemizin formatında bir şey çıkar, bu kez iyice soğurum Türki şarkılardan; kalsın! :P

2- Natasha Thedoridou - Sta limania anapsane foties: Şarkının isminden tam emin olamamakla birlikte Bir Tutam Baharat filminde çalınan şarkılardan biri olduğunu tahmin ediyorum. Dinlerken insanı çok uzaklara değil, şöyle Ege taraflarına götürüp, iki toplumun aslından ne kadar çok ortak özelliğinin olduğunu hatırlatıyor. Şu 3 şarkı arasında en beğendiğim bu diyebilirim, hatta dedim bile; evet.

3- Emilia Torrini - Jungle Drum: İki duygusal şarkıdan sonra bir adet göbek atma opsiyonlu mahnı var sırada. Klibi on üzerinden sıfırı hakederken şarkı beş buçukla durumu kurtarıyor. Süper değil fakat tam yaz şarkısı; dinle çoş, üç beş hafta sonra at çöpe tadında. E biz severiz bu tarz şarkıları ne de olsa. Tez zamanda her yerde çalınmasını; bıktırana, kusturana kadar zorla dinletilmesini umuyorum. Potansiyeli var.

(Videolar Youtube'da barındırıldığı için siteye erişiminiz hala engelliyse hiç bir şey demiyorum! Ktunnel var, Beatfiltering var. Lütfen şöyle önlere doğru ilerleyim gençler!)

Oha falan oldum yaneee!

2009-06-01T10:07:00.000+03:00

Yukarıdaki resmi yaratmada - aslında hiç gereği yokken - oksijen tüketerek efor sarfeden XxBABYxCITIRxX rumuzlu gencimizi kutluyor; sözkonusu materyalin Türkçe'nin içine özen ve itinayla nasıl sıçılır? konulu sempozyumlarda örnek niteliğinde halka gösterilmesini talep ediyorum. Şimdi tikilerin dünyasından son haberleri almak üzere söz sende Süleymancan...

I love you

2009-05-27T00:47:00.000+03:00

Aylardır net ortamında bu şarkıyı arıyorum fellik fellik, nihayet buldum.

Hastasınım bunun; şu an bu yazıyı okuyup da ayyyyh onu nasıl dinliyorsun kırooooo! diye düşünenleriniz varsa lütfen blogumu terk etsin! Ümit Besen'e ve kendime hakaret sayarım bu bakış açısını! O altyapı, sözlerin manasındaki derinlik, doğu - batı sentezindeki eşsiz kültür coşkunluğu beni adeta bir hayal dünyasındaymışım gibi hissettiriyor:

'' I love you, i love you
Do you love me? Yes i do

If you want me, tell me tell me
If you love me, kiss me kiss me ''

2010'da Eurovision'a Ümit Besen katılsın! Olsun bu, olmalı! :P

Aşk, sevgi filan bunlar güzel şeyler

2009-05-24T23:09:00.000+03:00

* Havaların ısınmasıyla beraber herkeste bir sevgili edinme, halihazırda edinmiş olanlarda bir aşk tazeleme durumları azıcık baş verdi. Sevgilisi olanların - misal benim - (ne o, şaşırdın di mi? :P) kafası gayet rahat iken, sevgilisizlerde bir aman yaz iyice kendini göstermeden sevgili bulmam lazım telaşı başladı. Bence gereksiz ve saçma bir telaş.. Zira sevgi, (dolayısıyla sevgili) aranarak bulunacak bir şey değildir ey akılsızlar ordusu, kulağınıza küpe olsun. Doğru kişi karşınıza bir yerlerde, şimdi değilse bile bir gün mutlaka çıkacaktır zaten. Herkesin sevgilisi var benim yoooook!! :(((( hissiyatı aptalca geliyor bana, bilemiyorum.

* Buna sadece oha derim ben: Greek Belly Dance diye bir olay varmış sevgili dostlar, geçende bir müzik marketin raflarını kurcalarken elime geçen cd sayesinde öğrendim!
Ulan peki, doğu kültürüne; başka uluslara ait ne varsa sahiplenmiştiniz zaten, sıra arap göbek dansına mı geldi? Hadi tamam biz de Turkish Belly Dance diye araklıyoruz adamların dansını ama bizde en azından dinin aynı olmasının verdiği bir kültür ortaklığı var; size n'oluyor?!
Yahu ben hep diyorum, biz de iki arada bir derede tangoyu, ne bileyim su balesini filan sahiplenelim. Komşuyu örnek alalım. Gerekirse ''Traditional Turkish Hiphop Dance'' adı altında tanıtımlar yapalım gavur ellerde. Bizim buralarda bu tür şeyler kapanın elinde kalıyor anlaşılan! Yunan elini çabuk tutuyor, benden söylemesi.

* Bacak kadar boyu var, türlü türlü huyu var diye atalarımız boşuna söylememiş demek ki. Üstte fotoğrafını gördüğünüz Britain's Got Talent yarışmacısı 7 yaşındaki bacaksız Connie, Imagine'ı öyle bir seslendirmiş ki dinler dinlemez insan baştan aşağı sevgi ve barışla doluveriyor. Dinlemek ve doluvermek için şöyle tıklayabilirsiniz siz de.

'' Imagine all the people living life in peace... ''

Bir gün gerçek olacak lan bu, öyle umutluyum artık!

'' You may say i'm a dreamer
But i'm not the only one
I hope some day you'll join us
And the world will live as one ''

I'm in love with a fairytale!

2009-05-18T02:08:00.000+03:00

* 2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nı, ilk dinlediğim dakikadan itibaren favorim ilan ettiğim Norveç'in şarkısı Fairytale kazandı, yuppiiii! :P Allah'ım o ne güzel bir şarkıdır yahu, hala dinliyorum; hala bıkmıyorum! Yardıra yardıra birinci olması lazım bunun demiştim haftalar önce, öyle de oldu; 387 puan topladı! Her ne kadar şebelek bir surat ve mimik yapısına sahip olsan da helal sana bu yollar Alexander!

* Canımız ciğerimiz Hadisemiz ve Düm tek tek, yarışmayı İzlanda ve Azerbaycan'ın ardından 4. sırada tamamladı. Tebrik ediyorum kendisini. (Seneye Ajdar'ı yolla TRT! Bak koskoca Hadise'yle de olmadı bu iş! Bize ikinci birinciliğimizi Ajdar tattıracak, hissediyorum!)

* Ukrayna'nın salak şarkısının ve ondan daha salak sahne performansının fazla puan alamaması sevindiriciydi. Şarkıcı kadına da gıcık oldum zaten, fırıldak gibi döndü durdu sahnede.

* Kimse beni Ermenistan'ın Azerbaycan adına yarışmadığına inandıramaz! Resmen Azeri folklor kıyafetleriyle katıldılar, oha dedim ekran başında. Şarkıları Jan Jan da güzeldi hani. Jan Jan (Can Can diye okunuyor) Ermenice'de canım demekmiş Bülent Özveren'in aktardığına göre. Geçen sene de Qele Qele (Kele Kele) diye bir şarkıyla yarışmışlardı, onun manası da ''Gel Gel''di. Demek ki ne zamandan beri hepimiz Ermeniyiz diye boşu boşuna söylenmiyormuş, dillerimiz bile birbirine ne kadar da benziyor!

* O değil de, Makedonya'dan 12 puan aldık! Bosna'nın yapmadığını Makedonya yaptı! :P Ermenistan'dan da 3 puan geldi, ayrıca yarı finalde de 10 puan vermişler bize ki şok olmadım desem yeridir.

* Estonya, Moldova ve Portekiz'in şarkıları çok güzeldi. Bir yere not edilmeli, tekrar tekrar dinlenmeli.

* Yunanistan'ı temsil eden Sakis Rouvas'a acıdım. Adam ikinci defa, bu kez birinci olma hayaliyle katıldı ama bir adet sahibinden az kullanılmış baba hediye edildi kendisine! Bu hayalkırıklığı ona bir on sene yeter gibime geliyor! Şarkı pek dandikti yalnız, ultra mega yakışıklılıkla da bir yere kadar yani! :P Şarkının sonlarına doğru sahnedeki platformun altından çıkan Yunanistan bayrağı çok itici geldi bana. Tamam orda Yunanistan adına yarışıyorsun ama ne gereği var alakasız yerde milliyetçilik yapmaya, şovun içine bayrak konuşlandırmaya değil mi ama?

* Eurovision'u milli mesele olarak görmesem de oylamalar sırasında pek eğlendiğimi ve heyecanlandığımı farkettim. Ama seneye düzenlenmesin bu yarışma ya da biz katılmayalım. Vallahi zerre üzülmem. Bak İtalya senelerdir katılmıyor, incileri mi döküldü yani?

* Son sözlerim de Bülent Özveren için: ''Türkiye Hadise adına yarıştı'' (videonun sonunu pür dikkat dinleyin) ne demektir sevgili Özveren!? Yarı final heyecanıdır deyip geçiştirmek mi lazım nedir? :P
Bir de evet, Eurovision'da herkes komşusuna veriyor. Senelerdir böyleydi bu, jüri sistemi hiç bir şeyi değiştirmedi. Zaten değiştirmesi de beklenmiyordu. Hal böyleyken aaaa bak yine komşusuna verdi Allahsız Kuzeyliler! diye 127 defa söylenmenin bir manası yok. Biz sanki çok farklıyız: 8 puan'ı Bosna Hersek'e, 9 puanı Arnavutluk'a, 12'yi de ''dost ve kardeş ülke'' Azerbaycan'a verdik. Al güneyi, vur kuzeye!

* Oh nihayet bir Eurovision daha geride kaldı. Seneye umarım görüşmemek dileğiyle esen kalın! :D

The beats going Düm Tek Tek!

2009-05-12T00:24:00.002+03:00

İşte haftalardır beklediğimiz, canımız Hadisemiz'in bizi temsil manyağı haline getireceği Eurovision Şarkı Yarışması vakti geldi çattı.

Yukarıdaki fotoğraftaki kıyafet, Hadise'nin bu akşamki ilk yarı finalde giyeceği kıyafet olmaktaymış, Hürriyet öyle diyor.

Ben beğendim, fena değil. Kırmızının çekiciliği malum..

Ancaaak: Biz senelerdir ''gelişmiş medeniyet'' mensuplarınca (!) Arap zannedildiğimizde ayyy biz arap değiliiiiiiiiiiiiz! diye oramızı buramızı yırtan; sinirden alı al, moru mor olan bir milletin evlatları değil miyiz güzeller? Eurovision gibisinden milli mesele, temsil, ülke imaji, cart curt olaylarından biri olarak görüp fazlaca ciddiye aldığımız bir platformda dansöz kıyafetiyle arz-ı endam etmek bana biraz garip geldi. Sonra da ecnebiler belly dance filan ne iş, kesin sizde Araplık var dediğinde hüngür şakır ağlıyoruz; o fena! Ha tekrar söylüyorum, kıyafeti beğendim yalnız. Hadise'nin performansı da güzel. Şöyle bir rahat ilk beş yapıp döner gibime geliyor.

Benim birincilik favorim daha önceden de yazdığım gibi Norveç, bahisçilerin tahminlerine göre kazanması sürpriz olmayacak gibi. Her sene yarışmada baldır bacak gösteren kızların ucuz pop şarkılarıyla sükse yapmasından sıkıldım, yani bi zahmet kazansın lütfen!

Oldu, bitti

2009-04-26T08:19:00.000+03:00

- Daha önce hakkında izlemeden şakayla karışık yorumlarda bulunduğum (link) Slumdog Millionaire'i izledim geçenlerde. Herkesin beğenip sevdiği şeyler hakkında kesin ve net negatif yorumlar yapmak pek hoş değil ama tek kelimeyle sıradan ve klişe bir filmdi. Bu mu 8 Oscar aldı yani? dedirtti sonunda. Ben şu yazımın son paragrafındaki gayrı ciddi, gülelim eğlenelim maksatlı fikrimi bu kez çok samimi olarak tekrar etmek istiyorum: Canım Kardeşim'in güncel versiyonunu çekin, Oscar'a gönderin abiler! O senaryo Slumdog Millionaire'inkine bin basar. Kurguya, müziklere ve oyunculuklara lafım yok ama o klişelerle dolu senaryosu yok mu? Sıradan bir aşk hikayesi, gereksiz bir kadercilik durumu, it's written saçmalığı.. Oldu o zaman, hepimiz başımıza geleceklere razı olalım, boka batalım ama sesimizi çıkarmayalım. Başımıza gelecek iyi ya da kötü herşeye kader diyelim, susup oturalım.
Hele polisler kendisini döverken Salim'in Amerikalı turistlere gerçek Hindistan'ı mı görmek istiyorsunuz, görün o zaman! dediği ve Amerikalı kadının sen de gerçek Amerika'yı gör! diyerek kocasından para isteyip Salim'e verdiği sahne, net bir Amerika iyidir, Amerikalılar korumacıdır propagandasıydı; yuh dedim. Yani bunu görememek için ya filmi gözünüzle değil de başka bir tarafınızla izlemiş olmanız ya da koyu bir ABD hayranı olmanız gerekiyor bana göre. Büyük hayalkırıklığı yaşadım. Recep İvedik bundan güzel be! (Tamam burda biraz haksızlık ettim galiba, son cümlemi geri alıyorum!)

- Geçtiğimiz günlerde İngiltere'nin Popstarına katılan İngiliz yarışmacı teyze Susan Boyle'un görüntüleri baya bi ilgi çekti dünyada. Teyze bildiğin teyze hani, 47 yaşında. Kilolu, bakımsız, görüntüsü ve karizma düzeyi popstar olmaya pek de elverişli durumda değil. Hayatı boyunca hiç erkek arkadaşı olmamış, hiç öpüşmemiş (Yazık kııız!) Tek hayali profesyonel bir şarkıcı olabilmek.. Jürideki ukala abinin kim gibi olmak istersin? sorusuna Elaine Paige dediği an salondaki seyircilerden alaylı bir uğuldama duyuluyor. Peki diyor jüri, hangi şarkıyı söyleyeceksin Susan?. Susan I dreamed a dream diyor. Herkes aha karga karga gak diyecek şimdi, ahahaha! modunda Susan'ın şarkıya başlamasını bekliyor. Ve sonra.... Neyse, gerisini de izlememiş olanlar bu videodan izlesin. Bir kaç gündür sürekli izliyorum görüntüleri. Eğer kurgu değilse jürinin ve seyircilerin dumur oluşları görülesi. Her güzel sesli insan Adriana Lima görünüşünde mi olacak kardeşim? Yıkın şu önyargılarınızı artık! :P

Ne dedin sen?

2009-04-13T08:40:00.000+03:00

Dışarda yaya vaziyette seyir halindeyken, etrafımızdaki insanların birbirleriyle diyaloglarına kulak misafiri oluruz kimi zaman..

Zaten benim elalemin konuşmalarını dinleme hastalığım çoktan beri var. (İğrenç bir insan olduğumu söylemiş miydim?)

İşte aşağıdakiler de duyup oha, hehehe, yuh, hihi gibi tepkiler verdiğim diyaloglardan bir kaçı:

- Ben zaten günlük sürtme limitimi aşmış durumdayım.

Telefonda dert anlatmaya çalışan bir erkek insanının fevkalade serzenişi.. Günlük sürtme limiti diye bir olayın olduğunu anlamış oldum sayesinde. Demek annem senelerce ben dışarı çıkarken eve erken gel, arkadaşlarına dikkat et derken, günlük sürtme limitini aşma demek istiyormuş. Lütfen gençler, günlük sürtme limitimizi aşmayalım, annemize karşı gelmeyelim. Hazır bunları yapmışken bir de karşıdan karşıya geçerken önce sola, sonra sağa, sonra tekrar sola bakalım; çevremizi koruyalım, örnek birer vatandaş olalım.

- Osmanlı'yı arkadan vuran Araplar değil miydi? Buldukları yere sıçıyorlar pisler!

Abi bu muhabbet de senelerdir bitmedi gitti! Araplar pistir, iğrençtirler. Bizi arkadan vurmuşlardır filan fistuk. Yemin ederim bazen İstanbul sokaklarında Arap turistlere denk geliyorum da bir tanesini kenara çekip baba siz iğrenç rezil, pis, yavşak mahlukatlarmışsınız; doğru mu? diye sormamak için kendimi zor tutuyorum. Milyonlarca insan böyle düşünüyorsa var bunda bir iş..
Ellerindeki torbalardan anladığım kadarıyla pazardan dönen iki ev hanımının diyaloğundan kulak misafiri oldum efendim buna da.. Bilemiyorum, belki de pazarcılardan biri Araptı, kadın uyuz oldu kendisine de böyle bir yorum getirmeyi uygun gördü. Yine de ırkçılık hoş değil, tasvip etmiyorum.

- Kadın dediğini parayla alır biiiiipersin, nedir yani. Al üç dört tane, koy odanın köşelerine sabaha kadar ver Allahım ver!

Şimdi; ilk cümledeki biiiip'in yerine bi kelime gelecek, bilerek yazmadım. Anlaşıldığını zannediyorum. Evet, ben bunu duydum. Artık maganda mı deniyor yoksa kıro mu, iki oksijen israfının birbirlerini onaylarcasına sürdürdükleri konuşmalarından bir bölüm ne yazık ki bu. Siz ve sizin gibilerin zihniyetine tüküreyim diyeceğim, tükürüğüme yazık olacak. Ne pis insanlarmışsınız lan, midemi kaldırdınız!

- Diyor ki: Ben 24 saat durmadan osursam kesinlikle kokmaz!
- Hadi yaa?

Biri kız, diğeri erkek iki insan yavrusunun diyaloğundan alıntı bu da. Kız öyle ciddi bir ses tonuyla söyledi ki ilk cümleyi, sanırsın ekonomik krizden çıkış yolları üzerine öneriler sunuyor karşısındakine. Erkeğin hadi yaa tepkisinin de ondan aşağı kalır yanı yoktu. Artık kimden bahsettiklerini bilmiyorum. Ama osuruksever arkadaşı tebrik etmek boynumun borcu oldu artık. 24 saat durmaksızın osurup da etrafını kokutmayan insan Türkiye Cumhuriyeti topraklarında ikamet ediyor, kayıtlara bu şekilde geçirilmesini talep ediyorum.

- Köpeğin kulağına alarm takmışlar bak!
- Anne o alarm değil hihihi!

Bu da bir anneyle kızının yaran diyaloğudur sayın şu an bu yazıyı okuyan kitle... Sokak köpeklerinin kulaklarına numaralar içeren plastik zımbırtılardan takar ya belediyeler, ablamız onu alarm zannetti gözlerimin ve kulaklarımın önünde! Sağolsun, her ne kadar kendisinin haberi olmasa da sayesinde günüm pek şenlendi.
Petshoplarda çalınmasın diye hayvanların oralarına buralarına alarm takıldığını, satın alınanların alarmlarının kasada, ödeme sonrası çıkarılıp sahiplerine teslim edildiğini hayal ettim o an. Nasıl bir benzetme yeteneği vardı ablada çözemedim; işim vardı, yürüdüm gittim.

Uzun süredir yazmıyordum (hoş, internete de girmiyorum doğru dürüst, girsem yazarım) Beni merek eden, öldü mü yoksa lan bu?! diye düşünüp endişelenen, yazılarımı bekleyen her kim varsa can-ı gönülden şükranlarımı sunuyorum. Bundan sonraki yazıyı ne zaman yazarım bilmiyorum. O vakte kadar kib öptm byeeeee!

Anne bak, bu sefer de gazeteye çıktım!

2009-03-16T17:35:00.000+02:00

Şu an bu satırları yazarken bir yandan da sevinç gözyaşlarına boğulur vaziyetteyim, klavye göl oldu! (Büyük yalan! )

Yayın hayatına yeni başlayan HaberTürk gazetesinden haberdarsınızdır. İşte orda internet dünyasındaki bloglardan seçmece yapılan yazıların yayımlandığı bir köşe var. Bugün benim de bir yazım yayımlanmış, Kelebenk haber verdi sağolsun. Ben de gittim hemen bir HaberTürk aldım. Bir de baktım Yalancının.. v.2 başlıklı yazımdan bir kuple sol alt köşeden bana nanik yapıyor; ah bir mutlu oldum ki sormayın! Gören de HaberTürk'de yarın kadrolu köşe yazarı olarak işe başlıyorum zanneder! Öyle havaya girmiş vaziyetteyim şu an.

Ama bu tarz şeylerin yapılması güzel elbette. Blog yazarlarına ve bloglara diğer büyük gazetelerin de önem vermesini temenni ediyorum. Biz de varız bu alemde sevgili gazete editörleri; bizi de görün lütfen!

Kedi

2009-03-16T11:34:00.000+02:00

**********

Ben ki çağdışı bir uyumsuzluk delisi,
Kendi ipimi belki kendim çekerim.
Gölgeme dadanmış bir tuhaf güz kedisi,
Her yere peşimden onu da sürüklerim.

Sahi o kediyi ben ilk nerde görmüştüm?

**********

Metin Altıok / Bozlak, Kedi ve Ölüm

Her aradığını bulamazsın 12

2009-03-16T11:22:00.000+02:00

Ocak ve Mart ayının Google arama istatistikleri aşağıda. Şu bir buçuk ayda bloguma arama motoru Google'ı kullanarak gelen insanların dudak uçuklatan kelime kombinasyonları. İbretle okuyun:

- emeseni açık olan kızlar
- istanbul esenler erotik kız bayan msnleri (Açık adres istemiş bir de! Esenlerde oturan, hafif meşrep msn müptelası kızlar aranıyor, bilginize!)
- erkeyin birkıza çırıl çıplak tecavuz ettiği anın v (Sonra Türkiye'de neden bu kadar sapık, tecavüz vakaları var dersiniz. Alın size cevap..)
- gökhan özenin çıktığı kızlar
- hint kızlarıyla tanışmak istiyorum (Slumdog Millionaire sen nelere kaaaadirsin!)
- liseli kız resmen sıçmış
- christina aguilera kanser miydi (Höh! O da nerden çıktı yahu?)
- ı lav yu seks (Hıııı anlıyorum ben seni; fazla sevme ama alerji yapar)
- hadise bacakları ve memeleri (Eurovision'dan sonra Hadise ve uzuvlarına karşı merak duyanların sayısı baya bi arttı. Ne yapacaksınız kızın orasını burasını yahu? :P)
- van münip bi daha gelmem davos dinle (Demek şarkısını da yaptılar ha? Yalnız van münip ne, onu çıkaramadım!)
- kaltaklar şatosu
- uzun donlu türk hatunları
- katy perry terbiyesiz mi çıplak
- kiroyum
- körpe.kız.arıyom (yanlış.yerde.arıyon.çık.sokağa.gez.dolaş.beynine.oksijen.gitsin)
- sevgilimle sex hayatında başarılı olabilecek miyiz (Heh tam da Google'a sorulacak bir soru. Sana da dışarı çıkıp bol bol oksijen depolamanı tavsiye ediyorum)
- büyük beden fantazi iç çamaşır bulamıyorum (Vaay demek hem büyük beden hem de fantazi. Saygı duyuyorum)
- aq ben böyle bi pc nin
- gotten soguk algınlıgı olurmu (Az evvel iki arkadaşa verdiğim tavsiyeler senin için de geçerli: Oksijen, oksijen...)
- hadisenin donları (Bak donu da değil, donları! Bi tane neyine yetmiyor lan?!)
- doncuklar (Sevecen yapılı bir insan sanırım)
- doğal kızılları kıskanıyorum (Nazar etme ne olur, boyat senin de olur)
- dantelli erkek donu (Fantaazide bambaşka bir boyut, eğer böyle bir şey varsa düşünüp üreteni tebrik ederim)
- firk ver ceza mp3 (Ohooo ne içtin abi sen?)

Yukarıdaki aramalardan ne anlamalıyız?:

- Türk internet kullanıcılarının hatrı sayılır bir kısmı saf, katıksız sapık! Buraya yazamadığım o kadar çok arama kelimeleri var ki, yazsam korkudan bilgisayarı kapatırsınız. Vatandaşlıktan çıkıp Guatemala'ya sığınmacı olarak yerleşme talebinde bulunursunuz, o derece!

- Türkiye'de kadın ve ünlü olmak zor zanaat. Bırak şahsını, oranı buranı da Google'dan aratıyorlar; gizlin saklın kalmıyor sonra!

- İnsanlar en özel, kişisel konuları bile Google'dan aratıyorlar. Sevgilime şunu şunu dersem ne olur; annem dışarı çıkmama izin vermiyor, ne yapayım gibi. Bunlara da kendin çözüm üretemiyorsan, başkalarının dedikleriyle hareket etmeye muhtaçsan ne diyeyim ki ben sana. Hep diyorum teknolojinin fazlası zarar diye, topa tutuyorlar beni. Al işte, bak...

Yalancının.. v.2

2009-03-10T23:13:00.002+02:00

Çok önceleri bir yazımda, göz göre göre yalan söyleyenlerin ellerine cetvelle vurulsun temennili kelamlar etmiş idim.

Hepimiz yalana başvuruyoruz zaman zaman ama bazı yalanlar Münir Özkul'un kulaklarını çınlatmamıza sebebiyet veriyor. Duyunca sallama Ziyaaa! diyesimiz geliyor yalan sahibinin suratına suratına. İşte son zamanlarda aklıma takılan ufak at da serçeler de nasiplensin dedirten yalanlardan bir kaçı:

Ben küçükken saçlarım sarıymış, sonradan koyulaşmış:

Bu yalanı söyleyenler, kömür karası bir kafayla dolaştıkları halde küçükken altın sarısı saçlara sahip olduklarını iddia edip bitirirler beni. O kadar gizem dolu bir durumdur ki bilimadamları bile bu gizemli evrilişe bir açıklama getirebilmiş değil! Türkiye'de küçükken sarışın olup büyüdükçe esmerleşen bir kitle var; İsviçreli bilim adamları göreve! Her gördüğünüz naneye atlayıp araştırmasını biliyorsunuz, bunu da araştırın!
İsviçreliler'den önce ben Google'dan bir araştırayım dedim, fenomen olmuş bu! Kıskanıyorum lan! Millet sarışından başlar; kumral, esmer devam eder; biz bok kızılı geldik, bok kızılı gidiyoruz! Öf be!

Gözlerim dumanda, bi de ağlayınca yeşile dönüyor; renk değiştiriyor! Ne fantastik değil mi?:

Bebeğim, fosforlu cevriyem; bak şimdi: Senin gözün halihazırda, büyük ihtimalle eladır zaten. (Yani kara gözlü olup da bu yalanı söyleyebiliyorsan vay haline ayrıca!) Ve ela gözler de içlerinde yeşil renk barındırdıkları için (o nedenle biz onlara kahverengi ya da mavi değil de ela diyoruz, bilmem anlatabildim mi?) ağladığında ya da dumana maruz kaldığında yeşile dönüşmeleri söz konusu olamaz! Çünkü onlar zaten koyu yeşiller şekerim! Ne bileyim, güneşe baktığımda gözlerimin rengi daha bir ortaya çıkıyor de mesela, doğrusu o çünkü. Ama renk değiştiriyor deme, mutant mısın sen? Lütfen bu muhabbetle toplum içinde karizma yapmaya çalışma. Komik oluyorsun! :P

Yaa su içsem yarıyor!:

Su = İki porsiyon İskender, efendime söyliyim 3 tabak bol ketçaplı makarna, sonracıma tatlı olarak yarım kilo baklava olmasın sakın? Bence suyu biraz azalt sen, bak yarım ay olmuşsun!

İçeri gelsene. Aaaa ölümü yala gel, nooolursun bak darılırım!:

Ev sahibinin Allah belanı versin, nerden çıktın sen şimdi? Neyse, kibar ve nazik bir ev sahibi olmalıyım, mecbur yalana başvuracağım düşüncesinin ardından ansızın kapıda biten kişiye yönelttiği ısrar cümlesidir bu. Mutlak yarım ağızla söylenmelidir. Nooooolursun bak'ta yapmacıklığın dibine vurulup mümkün olduğu kadar ısrar edilir; karşıdaki yok canım hiç girmeyeyim diyorsa fazla diretmeden kapı suratına kapatılır. Evet, bu yalanda işler bu şekilde ilerler ve sonuca bağlanır genelde.

Ben senin iyiliğin için söylüyorum:

Kendi çıkarların öyle gerektirdiği için söylüyor olmayasın mor teletabim, emaye tencerem!
Dur bak ama; sahiden bizim iyiliğimiz için bir şeyler söyleyenler de yok değildir hayatta ancak senin iyiliğin için diyenlerin büyük bir kısmı da kolpadır hani; ''sen''den ziyade kendini düşünür. Herşeyden önce, sen herhangi bir şeyin benim iyiliğim için olup olmadığını nereden bilebilirsin? Anam mısın, babam mısın? Beni ne kadar tanıyorsun? Ben bir olayın, durumun benim için iyi mi kötü mü olduğunu kendim yaşayarak öğrenmek istiyorum belki, bi rahat ver yahu!

Sana çok yakışmış, çok güzel olmuşsun:

Kadınların kullanmayı en sevdikleri yalandır. Ben de kadınım ya, ordan biliyorum. Evet kullandım. Çok fazla değil, bir kaç kez! Bana da kullanılmıştır eminim; nasıl olmuşum? diye sorduğumda arkadaşlarımın beğenmeseler bile kıçıma benzemişsin diyecek halleri yok neticede! Çok yakışmış, süper olmuşsun filan diyecekler.
Hiç unutmam, bir mağdure saçını alakasız bir renge boyatmıştı ve etrafındaki tüm kurbanları nasıl olmuşum, ayy n'olur bi şey söyleee?!? diye paralıyordu. O kurbanlardan biri de bendim ama bir insana bir saç rengi bu kadar mı yakışmaz? Yüzüne de diyemezdim ki ahahaha bu ne lan! Yıkıl karşımdan, gözüm görmesin diye! Nasıl olmuşum t.u.b.a? demişti büyük bir hevesle; çok yakışmış, çok güzel olmuşsun demiştim! (Allah davul yapsaymış o an beni keşke, o zavallı kızı da tokmak!) Gerçekten mi bak doğru söyle dedi üstüne, peki ben ne dedim?: Aaaaa gerçekten yakışmış, açmış seni! :))) (Açmak ne kelime, bir daha kapanmamak üzere açmış hem de! Ah dilimi eşek sıpaları sokaydı! Bak blog yazarken vicdan ve pişmanlık durumları baş gösterdi. Ühühü!)
Kısacası, biz kadınlar sık sık kullanıyoruz bu yalanı. Ben de bu vesileyle bir itirafta bulunmuş oldum sanırım. Blogumun adını t.u.b.a'nın karaladıkları yerine t.u.b.a'nın itirafları mı yapsam acaba? Hımmm...

Sizin de böyle son zamanlarda çok sık duyup tabii canım, tabii bebeğim dediğiniz yalanlar varsa yorum kısmından benimilen paylaşabilirsiniz, lütfen çekinmeyin. Hayır, etraftaki yalancı potansiyelini bileyim de ona göre gardımı alayım diyorum!

Ne oldu, ne bitti?

2009-03-10T22:08:00.000+02:00

- Fotojenik olmamak suç mu? Hayır, bilelim de ona göre gidip teslim olacağım!
Fotojenik değilim ben; ne büyük keder Rabbim! Bazılarında fena çıkmamama rağmen genelde Gollum'dan hallice bir görünümüm vardır fotoğraflarda. Arkadaşların ay gel fotoğraf çekiliyoruz! ısrarlarına sinir olurum bu yüzden. Sonradan fotoğraflardaki beni birbirlerine gösterip bu yaratık da kim, araya nasıl karışmış? diye dalga geçtiklerini biliyorum çünkü, kalbim kırılıyor! :P

- Yazılarımı uzun zamandır takip edenlere şimdi sözüm: Eurovision 2009 hakkında bu güne kadar yazdıklarımı unutun; Hadise'nin kazanmak için şansı yüksek, Güney Kıbrıs'ın şarkısını beğendim filan demiştim. Yok kardeşim, fikrimi değiştirdim: Norveç'in yardıra yardıra birinci olması lazım, o nasıl şarkıdır öyle?!

- IMBD'ye göre, Hülya Avşar Lost'ta oynayacakmış! İyi güzel de, canlandıracağı iddia edilen karakter için Barney yerine daha inandırıcı bir isim bulamadınız mı ey Türk hekırlar! Hadi yemiş görünelim bari: Hülya Avşar ve Lost mu? Vay canına! :P

Yurdumun Şairleri'nde bu hafta

2009-03-06T21:14:00.000+02:00

Posta'nın Yurdumun Şairleri köşesinden beğendiğim şiirleri arada blogumda yayımlıyorum ya; yine bir kaç tane fevkaladenin fevkinde şiir derledim 1 ve 2 Mart tarihli Posta gazetesinden. Ahan da:

Hasan İncesu. 29 yaşında, Eskişehir'de yaşıyor. Bu şiiri çok sevdiği ve evlenmek istediği Nermin'e ithaf etmiş.

NERMİN'İM

Nerede olursan ol kalbimdesin aşkım
Eğer beni seviyorsan, inanıyorum herşeye bebeğim
Ramak kaldı kavuşmamıza gülüm
Mecnun'un olmuşum seni hep hayal eder olurum
İster inan, ister inanma ama seni çok seviyorum
Nermin'in sen benim kalbimin sultanısın bitanem
İmanıma, kitabıma seni çok ama çok seviyorum
Mesajımı alırsan eğer 'seni seviyorum' demektir

***************

Mehmet Uysal. 52 yaşında, Kastamonu'lu, bu şiiri dünyaya kazık çakacağını zanneden, kendini beğenmiş tüm egoistlere ithaf etmiş.

TOPRAK OLACAK BİR GÜN BAHAR YEŞİLİ GÖZLERİN

Sen Adem'e secde etmeyen şeytan gibisin
Kibirli gururlu kendini vazgeçilmez sanan bencil
Mezarlıklar senin gibilerle dolu görmez misin
Sevgiden yana aç kalan, yüreksiz zavallı sefil

Toprak olacak bir gün bahar yeşili gözlerin
Bedenler ölür ama ruhlar asla bilirsin
Bu dünyayı terk edince başlar gerçek hayat
Son pişmanlık faydasız geri dönülmez heyhat

Gör büyük gerçeği sende iç sevgi pınarından
Amelin merkezi sen değilsin bunu böyle bil
Ne Leylalar, Züheylalar geldi geçti bu dünyadan
Kazanan hep onlardı, nasibini alan ilahi aşktan

Artık yırt şeytan denen isyankarın perdesini
Kurtuluşun nerde olduğunu gör, bırak gerisini
Nefretin, kinin, iblisin ipini çekiver gitsin
Sen insansın maymun değil, bunu herkes bilsin

***************

Muazzez Can Bayravlı. 50 yıldır şiir yazıyor, ev hanımı, İzmir'de yaşıyor.

ANNENİN FERYADI

Benim adım Muazzez'dir
Bahtım kara
Çocuklarım kalbimde açtı yara
Biri öğretmen insan olamadı
Biri işadamı evlat olamadı
Biri nankör çıktı inkar etti beni
Biri üzerime basıp geçti gitti beni
Allah'ın lütfu beşinci çocuğum özlemim
İyiki doğurmuşum seni
Ey evlatlarım duyun beni
Eğer ölürsem ne arayın ne sorun beni
Gelmeyin istemem mezarıma
İstemem tutmayın tabutumu
Belki kara toprağa girerken
Korkarım yine kırarsınız
Kalbimi

Olmasa MSN, mesajların olmasa; kim inanır senle ayrıldığımıza

2009-03-03T19:22:00.001+02:00

Çağımızın gelişen teknolojisi bizi öyle bir hale getirdi ki, artık sevdiklerimizle iletişim kurmak için cep telefonu aracılığıyla mesajlaşmayı, MSN'i, e-postayı tercih eder olduk. Öyle ki lüzum görmedikçe telefonlaşmıyoruz bile, her işimizi internet üzerinden, yazılı iletişimi kullanarak hallediyoruz. Konuşmuyoruz, temas yok. Sanki 14. yüzyılda Avrupa'yı kasıp kavuran veba hastalığının bir benzeri, bizim topraklara da uğramış da, salgından korunmak istercesine kapandık iş yerlerimize, evlerimize, internet cafelere.. İletişimimizi dört duvarlar arasından sağlamayı seçtik modern insanlar olarak.

Dolayısıyla internet üzerinden sürdürülen ilişkiler de ziyadesiyle samimiyetsiz bir hal aldı.

Facebook'ta birbirlerini arkadaş olarak ekledikleri halde bir kere bile mesajlaşmamış eski tanıdıklar, canııım sperr çkmıssıııın! yorumlarıyla samimiyetsizleştirilen müdavimlerinin değimiyle ''Face'' fotoları; modern, şehirli insanın teknoloji altyapılı iletişim ve sosyalleşmeyle imtihanını gözler önüne seriyor.

Ama kime sorsan herkes çok memnun hayatından! Günde 12 saat MSN'de çevrimiçi görününce, e-postasını düzenli bir biçimde saat başı kontrol edince, arkadaşlık sitelerinde onu bunu pokelayıp profilime kim bakmış? furyasına üye olunca kendini sosyalleşen sınıftan sayan insan çok fazla.

Eskiden mektuplar, ondan daha eski zamanlarda da telgraf varmış. Hani telgrafın tellerine kuşlar mı konar? Herkes sevdiğine de yavrum böyle mi yanar? sözlerini barındıran türküde adı geçen telgraflar.. Cümle sonlarındaki STOP'lar, yerlerini artık kib'lara bırakmış durumda. Hoşçakalın yerini bye aldı çoktan. Telgrafsa türkülerde adı geçen nostaljik bir iletişim aracı sadece. STOP

Olmasa mektubun, yazdıkların olmasa; kim inanır senle ayrıldığımıza demişti ya Yeni Türkü; mektuplar da yavaş yavaş tarihin tozlu raflarındaki yerlerini almaktalar..
Mektupta yazının sahibinin yüzünü tıpkı telefon mesajlarında olduğu gibi göremez, sesini duyamazsın ama bilirsin, dokunmuştur o beyaz kağıda. Harfler, kelimeler, cümleler O'na ait parmakların tuttuğu kalem sayesinde hayat bulmuştur cansız bir kağıt parçasında. Elektronik postanın; MSN titreşimlerinin, gülücüklerinin yapaylığını taşımaz mektuplar. Her an dile gelecekmiş gibidirler, hissedersin.

Bundan on sene sonra, bugünkü iletişim teknolojisi daha da gelişmiş olacak. Böylece uzaktakilerin yakınlaşması bir yana, yakınımızdakiler daha da uzaklaşacak bizlerden. Elektronik ortamda edilmiş sohbetler yetecek sosyal kabul edilebilmek için. Yüzyüze konuşmalar, dertleşmeler yok. Ama insanlar mesajla birbirlerinin yüzüne söyleyemediklerini daha rahat söyler kolaycılığına eskisinden fazla kaçacak herkes.. Teknoloji herşeyi önümüze getirmişken, eski zamanların demode kalmış yüzyüze iletişimi lazım da olmayacak zaten...

Yine İstanbul, gene İstanbul

2009-03-01T02:00:00.001+02:00

Her moral bozukluğumda İstanbul'a çatıyorum; gel - gitlerimin, huzursuzluğumun tek sorumlusu ilan ediyorum O'nu.. Bir gün eeh yeter be, bıktım yakarışlarından, isyanından! Halinin tek sorumlusu sensin, silkin ve kendine gel! demesinden korkmuyor değilim...

Yüzüme vurma be İstanbul, herşeyin farkındayım halbuki! Numara yapıyorum sadece.
Kimselere söylemezsin değil mi?...

Yapma çocuk, yapma; yüreğimi kanatma

2009-02-27T20:43:00.000+02:00

'' Duydun mu Mustafa abi / Hatice abla? Güneydoğu'da yine olaylar çıkmış. Çocukları sürmüşler yine panzerlerin, güvenlik güçlerinin önüne. Hele bir çocuk, içlerinden biri; öylesine öfke ve nefret doluymuş ki eline ne geçirirse fırlatmış polislere. Bunların hepsi pkklı, hepsi terörist! Kökleri kuruyasıcalar! ''

Ah be çocuk, ah... Bilmezler onlar...

Bilmezler henüz kendi kararlarını veremeyecek, iyiyle kötüyü ayırt edemeyecek bir çocuk kalbine sahip olduğunu. Bilmezler aslında istemediğini yapmaya zorlandığını. Bilmezler birilerinin Türkler bizim düşmanımız fikriyle, salt oyunla meşgul olması gereken o minicik beynini yıkadığını. Bilmezler suçlunun aslında sen olmadığını, suçun aslında sende olmadığını.. Bilmezler benim neler bildiğimi... Bilemezler...

Ah çocuk, atma o taşı!

Bilir misin ki attığın her taş polis amcalara değil, benim yüreğime isabet ediyor. Delip geçiyor üstelik Türklüğüme, Kürtlüğüme bakmadan. Her biri biraz daha kanatıyor yüreğimin kabuk tutmuş yaralarını.. Her biri, bir öncekinden daha fazla acı veriyor; bilir misin? Bilemezsin ki...

Ah be kara kaşlı, kara gözlü çocuk, n'olur atma o taşı; atma! Yüreğimi daha fazla kanatma...

Yazıklar olsun sana Akademi!

2009-02-26T17:17:00.000+02:00

Geçtiğimiz günlerde 81.'si düzenlenen Oscar Ödülleri'ne Slumdog Millionaire (Kenar Mahalle Milyoneri) adlı film, 8 dalda Oscar alarak tam anlamıyla damgasını vurdu. Bu 8 Oscar arasında En İyi Yönetmen ve En İyi Film ödülleri de bulunuyor.

Filmi izlemedim zira henüz Türkiye'de gösterime girmedi ancak nasıl bir film olduğunu gerçekten merak ettim. Her zamanki gibi internetten geniş çaplı bir araştırmaya giriştim ve şu nacizane bilgilere ulaştım cancağızlarım:

Yönetmenliğini İngiliz Danny Boyle'un üstlendiği Slumdog Millonaire, Hintli fakir bir oğlanın Türkiye'de bilinen adıyla Kim 500 Milyar İster yarışmasına katılıp zengin olması ve bu minval üzerinden gelişen olayları işleyen bir seyirlik olmakta. (Daha fazla bilgi için; sen bizim herşeyimizsin Vikipedi)
Filmin konusu Hindistan'da geçiyor ve oyuncular Hintli diye Hindistan yapımı olduğu zannedilmesin zira yönetmeni başta olmak üzere yapımcıları toptan Ada menşei. Yanlış anlaşılmasın ama bunu da ilk öğrendiğimde bende filmi İngilizler'in senelerce Hindistan'ı sömürüp, dillerini kısmen de olsa İngilizce yapıp çekip gittikten sonra du bi de kültüründen, varoşlarından nasiplenelim, oryantalizm çok ilgi çekiyor batıda düşüncesiyle çektikleri ilk intibasını bıraktı. Sadece ben değil, okuduğum bir kaç haber neticesinde anladım ki bazı Hintli eleştirmenler de aynı şeyi düşünüyorlarmış. İlginç.

Filmi izlemediğim için aldığı Oscarlar'ı hakedip etmediği üzerine kişisel de olsa yorumda bulunmam pek akıllıca olmaz takdir edersiniz ki. Ancak internette (özellikle Ekşi Sözlük'te) yapılan yorumları okuyunca klasik Türk filmi kıvamında ilerleyen bir konusu olduğu sonucunu çıkardım. Zaten Hint ve Hindistan konulu hemen hemen her yapım, doğu esintileri içerdiği için şaşırtıcı bir olay değil bu.
Ayrıca ben, bir çoklarımız gibi çocukluğunda Türk televizyonlarında yayımlanan çeşitli Hint yapımı pembe dizilere, filmlere maruz kalmış bir insan olduğum için; Hint filmlerinin kurgularına, danslarına, rengarenk elbiselere yabancı değilim; bir göz aşinalığı mevcut. Bir çok yönden eski Türk filmlerini andırıyorlar, evet.

Hal böyle iken, Türk sinemasının suçu neydi de en azından bir Yabancı Film dalında aday dahi olamadı bu güne kadar diye sormak istiyor insan. Gözyaşıysa gözyaşı, dramsa dram, fakirlikse diz boyu, çaresizlikse al anam babam, istediğin çaresizlik olsun. Mutluluk, senkronize şekilde edilen danslar, müzik, cümbüş desen o da gırla yok muydu eski filmlerimizde? Tek sorun, hiç birinin Germen kökenli bir yönetmen tarafından yönetilmemiş olmasıymış demek ki!

Eh Akademi! Madem bu kadar Oscar manyağı yapacaktın varoşları konu alan dramatik bir filmi, senelerce neden görmezden geldin gül gibi Yeşilçamımız'ı ha? Ağlıyorum mütemadiyen, günah lan!

Ama hiç bir şey için geç kalmış değiliz! Türk sinemasının önde gelen yönetmenlerine bir çift lafım, daha doğrusu önerim var:
Hazır Akademi bu denli kenar mahalle konseptli filmlere tav olmaya hazırken, Canım Kardeşim'in güncel versiyonunu çekip dayayın En İyi Yabancı Film Oscar'ı aday adaylığına! Murat karakterini Kıvanç Tatlıtuğ, Halit karakterini Cemal Hünal, Kahraman'ı da Dabi Dabi reklamlarındaki üstün performansıyla kalplerimizde taht kuran yavrucak oynasın!
Yabancı film Oscarını takdim eden aktörün / aktristin ''en di oaskır goıs tuu ... '' derken sesi titremezse, Brad Pitt Angelina Jolie'nin omzunda salya sümük olmazsa, Kodak Theatre'da gözyaşları sel olup akmazsa ben de bu işi bilmiyorum arkadaş!

Tariflerin ustasıyım, gözlerinin hastasıyım

2009-02-26T15:32:00.000+02:00

Her ne kadar kişisel bir blog yazıyor olsam da, yemek blogları gibi belirli bir konsepti olan blogları da okumayı seviyorum.

Yemek blogu okuyor olmam, deli yemek yapabildiğim anlamına gelmiyor maalesef ama hiç bir şey bilmiyor da değilim. İçinde ocak, yağ, kuru bakliyat, çeşitli yemek malzemeleri bulunan bir kilerde kapalı kalsam (fanteziye gel!) karnımı doyuracak iki kap yemek pişirebilirim.

En iyi becerebildiğim yemek (yemek denirse tabii!) menemendir. Süper yaparım, iddia ediyorum. Bir de menemenin yakın akrabası sahanda yumurtam enfestir. Bak makarnaya hiç değinmiyorum farkındaysan; makarna konusunda bir başka dehşetengizim zira! Bir de makarnayı her seferinde soğuk suya atıp haşlanmaya bırakmaktan vazgeçsem... Neyse; lapa niyetine hüpletiyoruz; ziyan olmuyor!

Bir iki hamur işi denemem de oldu geçmişte. Binbir özen ve heyecanla hazırladığım ay çöreklerinin içine şeker yerine yanlışlıkla tuz kattığım için aile bireyleri tarafından topa tutuldum. Bir müddet mutfak sınırlarından içeri girmem engellendi. Hadi onu geçtim; üzümlü fındıklı kurabiye hamurunun içine üzüm ve fındık konulması gerektiğini nerden bileyim ben? Yaptığım bütün hatalar beceriksizliğimden değil, acemiliğimden kaynaklanıyordu. Ama gel de bunu millete anlat!

Yalnızca poğaçalar konusunda takdir toplayabiliyorum. Yani bu güne kadar benim poğaçalarımdan yiyip de hayatta kalmayı başaran hatrı sayılır bir kitle var; demek ki bu konuda başarılı sayılırım. Dur madem, Domatesli Kaşarlı Poğaçamın tarifini vereyim, belki canına susayıp yapmak isteyen birileri çıkar:

Malzemeler şu şekilde:

1 su bardağı yoğurt
2 adet yumurta
1 paket kabartma tozu
Yarım tatlı kaşığı toz şeker
3 çay kaşığı tuz
Yarım su bardağı ayçiçek ya da zeytin yağı
Aldığı kadar un

İç malzemeleri:

1 adet orta büyüklükte domates
100 - 150 gram kadar kaşar peyniri (Kaşar peyniri yerine beyaz peynir de kullanabilirsiniz)
1 çay kaşığı kırmızı pul biber
1 çay kaşığı karabiber
1 çay kaşığı kekik (Bu tuz hariç baharat ölçmekte kullandığım 1 çay kaşığı ölçüsü tepeleme olmayacak ona göre, yandım allaaaah olursunuz sonra!)

Evet sevgili ev hanımları; dilerseniz şimdi hamurumuzu hazırlamakla işe başlayalım:

Büyükçe bir kaba, yoğurdu, iki yumurtayı (birinin sarısını poğaçaların üzerlerine sürmek için saklıyoruz, unutmayalım), kabartma tozunu, tuzu, toz şekeri ve sıvı yağı boca ederek karım karım karıştıralım. Karışım krema kıvamına geldiğinde bir miktar unu (yakşalık 2 su bardağı kadar) yavaşça üzerine bırakarak tekrar karıştıralım, hatta yoğurmaya başlayalım. Hafiften yumuşak bir hamur elde etmekte olduğumuzu göreceğiz, ne kadar da ilginç değil mi? Hamur kulak memesi kıvamına gelinceye kadar göz kararı un ekleyip yoğurmaya devam edelim. Baktık gördük ki hamur artık elimize yapışmıyor ve bütün malzemeler bir bütün oluşturmuş; hamur yapımında başarıya ulaşmışız demektir. Tebrikler!
Hamurumuzu temiz bir kaba alıp dinlenmeye bırakalım. Haydi şimdi de poğaçalarımızın içini hazırlayalım hanımlar:

Orta boy domatesimizin kabuğunu bir güzel soyup yuvarlak biçiminde ince ince dilimleyelim. Sonra bu ince dilimleri de küçük küpler şeklinde keselim. Dalyan gibi domates minik minik küpler halini aldı, ilk aşamayı başarıyla tamamladık.
Kaşarımıza da domatesimize uyguladığımız işlemin aynısını uygulayalım. Akabinde kaşar küplerini ve domates küplerini bir tabağın içine almak suretiyle tek vücut olmalarını sağlayalım. Üzerlerine kırmızı pul biber, karabiber ve kekiğimizi serptikten sonra karıştırarak, iç harcımızı hazırlamanın huzuruyla poğaçalarımızı meydana getirmeye başlayabiliriz artık!

Büyükçe bir tepsiyi sıvı yağla yağlayalım. Yeterince dinlendirdiğimiz hamurumuzdan, cevizden biraz daha büyük parçalar koparalım. Kopardığımız bu parçayı avuç içimiz ya da düz bir tabak yardımıyla genişletmek suretiyle açalım. Orta kısmına az evvel hazırladığımız iç harcımızdan bir miktar koyarak hamurumuzu kenarlarından birleştirip klasik poğaça stilinde kapatalım. Arzu ederseniz yuvarlak şekilde de kapatabilirsiniz.
Yağladığımız tepsimize dizdiğimiz poğaçalarımızın üzerlerine, hamurumuzu hazırlarken bir kenara ayırdığımız yumurta sarısından sürelim. Üzerine isteğe göre çörek otu ya da içinin malzemesine uygun olarak kekik ya da pul biber serpelim. En son olarak daha önceden 160 - 170 derecede ısıtılmış fırında üzerleri kızarıncaya kadar pişirelim.

Afiyet, bal şeker olsun!

Eh, ben de yavaştan ev hanımı olmaya doğru ilerliyorum galiba. Bana bundan böyle kısaca t.u.b.a S. Beder diyebilirsiniz, gocunmam.
Tariflerim devam edecek. Bir sonraki tarifte Portakallı Ördek yapımını anlatacağım. Ama önce bir yerlerden ördek bulmam lazım, portakal kolay nasıl olsa!

Şey: Yukarıdaki malzemelerden 20 -25 adet poğaça çıkabiliyor. Oha ohaa! İnsan yiyecek bunları, ayı sürüsü değil! derseniz malzemeleri yarı yarıya azaltabilirsiniz.

Şey 2: Poğaçalarımdan yiyip ölürseniz mesuliyet kabul etmiyorum. Kötürüm kalırsanız da boşuna dava açmayın, mahkemeye gelmem.

Şatodaki Lanet: Davetsiz Misafir (Bölüm 2)

2009-02-25T13:32:00.001+02:00

(Bu ne len? demeden önce şunu bir oku hele)

Bünyamin ve Esteban, korkudan birbirlerine sıkı sıkı sarılıp adeta siyam ikizleriymişcesine bir bütün oluşturarak mutfak kapısının dışına doğru hamle yaptılar. İstersen daha fazla yakınlaşmayalım yeğenim dedi Bünyamin bir anlık korkuyla kollarını boynuna dolayan Esteban'a ithafen. Marcinal ilişkilerin adamı değilim ben! Elin kolun oynamasın!
İlk şoku atlatıp kendilerine gelen Esteban ve Bünyamin'in, binbir tehlikeyle dolu koridorları aşıp, kaskatı kesilmelerini sağlayan o ürkütücü çığlığın duyulduğu yöne doğru ilerlemeleri gerekiyordu.

Zira İngiltere'nin ihtişamıyla görenlerin dudaklarını uçuklatan Göttenborough Şatosu, karanlığın bekçiliğini omuzlarında taşıyan gece ruhları tarafından abluka altına alınmıştı. Şatonun dört bir tarafında in ve cin toplulukları kolbastı oynuyordu. Herşeyden önemlisi, Bayan Göttenborough'nun nazik bünyesi tüm bu olanları kaldıramamış ve çok değerli sahibeleri nalları dikmiş olabilirdi Allah gecinden versin!

Ay ışığının aydınlattığı dar ve rutubet kokan koridorlarda şehadet getirir bir halde yürümeye çalışan Bünyamin ve Esteban, birden Bünyamin'in attığı adım sonrası kulaklarda patlayan viyuaaeeeww! haykırışıyla neye uğradıklarını şaşırdılar! Allah cezanı hoplatsın! dedi Esteban. Yine Mahmut'u ezdin değil mi dikkatsiz?! Mahmut, Bayan Göttenborough'un canı gibi sevdiği, şatoda gözüne takılan canlı - cansız her türlü cismi midesine indirmeyi hobi edinmiş dokuz kiloluk obez kedisinin adıydı. Bünyamin kaşları çatık bir vaziyette Esteban'a dönerek, lan adamı hasta etme, doğru konuş! dedi. Karanlıkta önümüzü bile zor görüyoruz di mi? Allah Allaaah!

Bitmek tükenmek bilmez kasvetle örülü koridorların sonuna geldiklerinde, üst kattan merdivenler aracılığıyla aşağıya süzülen ilahi melodiye dikkat kesildiler. Merdivenlerden yukarı doğru çıktıkça melodi daha da netleşiyor, Bünyamin ve Esteban'ın içini tarif edilemez bir huzur kaplıyordu. Uzun uğraşlardan sonra üst kata çıkmayı başardıklarında, şatoda yankılanan şarkıyı tam anlamıyla duyabilmişlerdi nihayet. Tanrım, bu ne denli kutsal bir melodiler bütünüydü böyle! Karşıdaki odadan, şarkıya el kol hareketleriyle eşlik eden birinin yaklaşmakta olduğunu sezinlediler. Evet, Ragga Oktay'dı bu. Şatodaki bilinmezlikle örülü havayı görüp geldim arkadaşlar. Belki bu şarkım sayesinde hortlak milleti insafa gelir de kimselere musallat olmadan dostça, kardeşçe yaşamayı öğrenirler! dedi umut dolu bir ses tonuyla.
Bünyamin ve Esteban ne diyo la bu? dercesine birbirlerine baktılar. Görünen o ki Ragga, olan bitenden tam anlamıyla haberdar değildi...
Sevgili Raga Oktay, hiç bir şey göründüğü gibi değil. Keşke; keşke derin manalar ihtiva eden bu ''hepimiz kardeşiz'' formatlı şarkın bize yardımcı olabilse.. Ama inan daha fazlasına ihtiyacımız var... Ayrıca kusura bakma ama senin bu romandaki yerin çok alakasız olmuş! At - kelebek ilişkisi, anlarsın ya?! dedi Bünyamin. Esteban O'nu onaylarcasına kafasını salladı. Ragga ne yapayım? Bana çatacağınıza romanın beceriksiz yazarına anlatın derdinizi! dedi. Ben şarkımı söylerim, gerisine karışmam! Bu arada az önce sizin Bayan Göttenborough'u gördüm, beti benzi atmıştı. Bir yandan huşu içinde bale yapıyor, diğer yandan durmaksızın ''ben dönyanın en gözel garısıyam!'' diye sayıklıyordu. Şu saatten sonra ancak Bedlam paklar biricik hanımefendinizi!
Neyse, haydin ben kaçtım, *Derdime derman işte çokolat kız, biz hepten çokolat manyağıyız!*

Ragga Oktay karanlıkta bir kuğu edasıyla gözden kaybolurken, şato baştan aşağı bu kez şu manası özünde saklı cingılla inledi:

''Halil Pazarlama, Halil pazarlama, Halil Pazarlama; kapınızdaaa!''

Bunun üzerine Esteban Bünyamin'e dönerek, Buniyamin, farkında mısın roman iyice bombok bir hal aldı. Çok merak ediyorum t.u.b.a bundan sonrasını nasıl toparlayacak? dedi.

Bünyamin, şimdi bunları düşünecek zaman değil Esto, önce Bayan Göttenborough'u bulmalıyız. Haydi, daha fazla vakit kaybetmeyelim dedi ve şakıdı: Can you feel the rhythm in my heart? The beats going düm tek tek! Always out it like there's no limit, feels like there's no way back!

(Devam edecek...)

Awesome'ını yiyeyim, sana bir şey olmasın!

2009-02-24T18:32:00.002+02:00

Şu Amerikan milleti de bir tuhaf kardeşim! İçlerinden biriyle sanal ortamda iki dakika sohbet edeyim dedim, burnumdan geldi!

Bir sene kadar evvel, mp3 - program türü dosya indirmeye yarayan bir paylaşım programından ecnebice bir şarkı indiriyordum. Kullandığım indirme programında mp3'ü paylaşıma açan kişiyle karşılıklı sohbet edebilmek gibi bir olanak olduğundan, hem şarkı için teşekkürlerimi iletmek, hem de iki lafın belini kırmak amacıyla dosyasını sömürdüğüm kullanıcı kişisine ''hi :))'' gibisinden masumane bir ileti gönderdim, hay göndermez olaydım!

Başladık bununla hafiften chatleşmeye. Amerikalıymış, bana nereli olduğumu sordu; Turkey dedim. Awesome!! :))))) (harika, süper gibi bir manası var İngilizce'de) şeklinde karşılık verdi. Vaay demek Türkiye hakkında bilgisi var bak awesome mawesome (!?) diyor diye geçirdim içimden. Genelde ne tür müzikler, hangi şarkıcıları dinlersin sorusu üzerinden muhabbete giriştik. Lakin ters giden bir şeyler vardı. Ben hangi şarkıcıdan bahsetsem aldığım tepki wow awesome!!! :)'dan öteye geçmiyordu. Bir müddet sonra diyaloglar aynen şuna yakın bir hal aldı:

- I like this singer and his songs filan falan
- Awesome!!!! :)))
- What do you think about Hede Hödö?
- Hede Hödö? She's awesome!!!!! :))))
- :)
- Do u like bilmemne's music?
- Yes :)
- Really awesome! :)
- Sana da awesomeına da başlayacam şimdi haa! Ne lan bu awesome awesome!!! :D
- Hahaha awesome! :D:D
- Awe sensin, some da sana girsin e mi?! (Chat mahali terkedilir)

O günden sonra ve internette yaptığım kısa bir araştırma sonucunda anladım ki Amerikan milleti alakalı alakasız her şeye awesome demek üzerine ihtisas yapmış, eğitim almış! AnanasAldırdım desen, whooaa awesome! :D diyecekler; bu kadar pişkinlik olmaz!

Awesome kelimesi dışında, Amerikan tiki dili ve edebiyatında büyük önem arz eden I was like kalıbı var bir de. Bizdeki falan olmakla hemen hemen aynı anlama denk düşüyor. Cem Yılmaz geçenlerde konuk olduğu Var mısın Yok musun'da bu konuyu üstünkörü de olsa irdelemişti. Tiki her yerde tiki demek ki; Türk, ecnebi farketmiyor.

Peki bu gereksiz konu neden bana bu denli battı, hiç bir fikrim yok. İnsanın yazacak bir şeyler bulamaması ne kötüymüş Ulu Manitu! Elin Amerikalısının awesome'ı geldi bana dert oldu iyi mi?
Herneyse; yazımı çok önemli bir mesajla bitirmek istiyorum: Kapitalizm öldürür! Evet.

(sosis)

Bende şans olsa zaten ...

2009-02-22T17:02:00.002+02:00

- 90'ların sonlarında, Kral TV'de klibi sık sık yayımlanan, Ecem isimli şarkıcının seslendirdiği Allah'ından bul e mi? diye bir şarkı vardı. Sözleri Kanuni Sultan Süleyman'a inceden göndermeler içeriyordu filan. İşte ben onu zamanında o kadar çok seviyor ve elime geçen her fırsatta bağıra bağıra söylüyordum ki aradan geçen yıllara rağmen sözleri ve melodisi hala aklımda:

'' Beni sensiz bıraktın
Gönlümün limanında
Yar yıllardır yanarım
Gizli gizli ağlarım
Unutmadım, unutamadım

Bir gün olsun beni sevmedin ki, gönlümün sendin sahibi.
Ne dedim de gittin, beni sen terk ettin, Allah'ından bul e mi?

Kalmaz yerde ahım inan
Çekeceksin zaman zaman
Biter elbet saltanatın
Sultan Süleyman olsan ''

Yalnız şöyle bir sorunum var: Dijital ortam kaydını uzun uğraşlarıma rağmen bir türlü bulamadım. Hani diyorum, bu yazıyı okuyup da elinde şarkının mp3ü bulunan bir yardımsever, acep profilimdeki mail adresine linkini gönderebilir mi? Çok sevaba geçerdi bak, cidden!

- Ermenistan adına bu yılki Eurovision'a Kardeş Türküler katılıyor! İnanmıyorsanız kendi kulaklarınızla duyun! Ehihi!

- Ayşe Özyılmazel, İsrail Dışişleri bakanı Tzipi Livni'nin '' Duygusal bir ilişki yaşayamazdım, aşık olamazdım... Kuralları belli kısa süreli ilişkiler yaşayabilirdim ancak... İsrail için, MOSSAD için adam öldürmem gerekiyorsa öldürürdüm... Ama ülken için biriyle yat deseler sanıyorum kabul etmezdim...'' açıklaması üzerine küplere binmiş! Köşe yazısında Aaa olur mu öyle şey? Şahsen ben ülkem için bir adamla yat deseler yatar, kalk deseler kalkarım diyen sevgili Ayşe, yazısının sonunda da sen ne diyeceksin sevgili okur, merakla bekliyorum sorusunu yöneltmiş okuyucularına.
Valla ne diyeyim Ayşecim, Türkiye seninle gurur duyuyor!

- Görünen o ki Recep İvedik 2, hakkında bu denli negatif eleştiriler dillendirildiği halde en fazla seyirciyi toplayıp gişe rekorları kıran yegane film olarak Türk sinema tarihine geçecek! Diğer şehirleri bilmem ama İstanbul'da insanlar sinemaların önünde kuyruklar oluşturuyor resmen, sanırsın beleş erzak dağıtımı var! Bu ne bohem yaşam tarzı yahu, kendinize gelin!

Sanitarium

2009-02-21T15:00:00.001+02:00

Hastası olmak ne kelime; manyağı, delisi, her bir şeyi olduğum macera (Adventure) türü oyunlardan biri olan Sanitarium'u blogumun okuyucularına anlatma, bilmeyenlere bildirme, oynamak isteyenlere indirtip oynatma bilinciyle bu yazıyı yazmaya karar verdim.

Sanitarium, benim oynamayı en fazla sevdiğim Adventure tarzı oyunlar içindeki yegane manyak oyun diyebilirim. Manyaklığı çok süper, mükemmel olmasından ileri gelmiyor. Oyunun konusu manyaklık, psikopatlık ve bilimum beyin cortlatmaları üzerine! Şöyle ki;

Max adlı kahramanımız, geçirdiği trafik kazası sonucu kendisini bir akıl hastanesinde (ecnebice: sanitarium) bulur. Kendisi de hafif tırlak davranışlar sergileyen Max, anam ben burdan nasıl kurtulacağım? endişeleriyle birlikte, geçmişiyle ilgili iç dünyasında çeşitli hesaplaşmalar yaşamaya başlar. Bu iç hesaplaşmaları sırasında gördüğü psikopatlıkta eşi benzeri olmayan halüsinasyonumsular, oyunda geçmemiz gereken bölümler olarak karşımıza çıkarlar.

Beni en fazla etkileyen bölüm, The Innocent Abandoned adlı ikinci bölüm olmuştur hep. Bu bölümde böyle köy gibi, kasaba gibi lakin terk edilmiş; inin cinin çift kale maç yaptığı bir yere geliyorsunuz. Kasabadaki bütün büyükler garip bir güç tarafından öldürülmüş, etrafta sadece oyun oynayan küçük çocuklar var. Yanlarına yaklaşarak analarınız, babalarınız nerde sizin evladım, yok mu bir yetkili, konuşayım; dert yanayım? diye sorup konuşmak istediğinizde kasabanın havası gibi çocukların da pek normal olmadıklarını fark ediyorsunuz. Birinin yüzü yamuk, diğerinin bacakları tahtadan, birisi çift suratlı, öteki böyle manyak, berikinin beyni çorba olmuş, yanındakinin kuyruğu var, ötekisinin yüzü erimiş filan. Amanın ne oldu size böyle?! diye sorduğunuzdaysa hepsi aynı cevabı veriyor: Annemiz (Mother) bizi bu hale getirdi. Anne candır, anne bir tanedir!
Lan bu ne biçim anne, çocuklarını hilkat garibesine çevirmiş. Kesin kızgın demirle dağlıyor yavrucakların suratlarını, gaddar kadın! diye düşünmeye başlıyorsunuz. Şu anayı bulayım da haddini bir güzel bildireyim hissiyatıyla kasabada fellik fellik Mother'ı aramaya koyuluyorsunuz. Bulduğunuzdaysa çocukların annemiz bizim için en iyisini düşünür, O çok iyidir deyip sonsuz sevgi besledikleri Anne'nin görüntüsü karşısında küçük dilinizi yutacak hale geliyorsunuz.
Annenin neye benzediğini de oyunu oynayarak öğrenin, daha fazlasını anlatmayacağım.

Hani ben vurdulu, kırdılı bilgisayar oyunlarıdan hiç hazetmem. Adventure hastasıyımdır. diyorsanız, bu oyunu mutlaka ama mutlaka oynayın derim. Yalnız psikolojinizin buna hazır olduğuna emin olduktan sonra oynarsanız, ruh sağlınız açısından daha iyi olur. Oyunda bariz ürkütücü derecede hortlak, umacı filan olmamasına rağmen, atmosferiyle, hikayesiyle ve bazı karakterleriyle sağlam olmayan insan psikolojilerini hepten çökertme yetisine sahip; baştan uyarayım... Sonra bana gelip de senin yüzünden gece kabuslar görüyorum, uyuyamıyorum vicdansız! şeklinde serzenişlerde bulunmayın!
Oyun hakkında benim yorumlarım haricinde başka görüşler de okumak isteseniz sizi şuraya alayım. Çok seslilik her zaman için iyidir.

Bu kadar övdün, biz de merak ettik. Ver bakalım bir link de indirip oynayalım diyenler için geliyor şimdi: Buyrunuz. (Biraz efor sarfedeceksiniz, Google sizi hedefe ulaştıracaktır! )